Yasir Ölmez: Gel

Boğazımı düğümleyen satırlarımı,
Sonu gelmeyen ıstırabıma yazarım.
Susar ve yazarım sadece,
Çığlık atmak için.
Yazarım; ne yazdığımı,
Nasıl yazılacağını bilmeden yazarım.

Ne üzülür, ne ağlarım halime,
Ne güler, ne de mesut olurum.
Ölürüm kabre girmeden;
Varlığın varlığıma dokumadığı an.
Hayat bulmam için çok geçe kalmadan.
Bir yabancı olmadan gel.
Varlığına mecburiyetim sezilmeden,
Yokluğun fark edilmeden,
Sesimi duy da gel.
Son nefesimi vermeden,
Son satırımı bitirmeden gel.